CAMPUS STELLAE, ROUTEIRO 2010

Mirari Urruzola, Diosa de la música, 2010

Alba Fandiño. Construir un espacio, 2010

Carlos Aldao, De la serie Santos, San Pedro 2010

CAMPUS STELLAE, ROUTEIRO

Campus Stellae

María Xosé Díaz, S/T Cajas con luz, 2010

Manoel Bonaval, María Xosé Díaz, María Xosé Domínguez, Frances, Arturo, Alba Fandiño.

Exposición colectiva en la que participan los artistas:

Alba Fandiño

carlos Aldao

María Xosé Díaz

María Xosé Domínguez

Mirari Urruzola

Con esta exposición titulada Campus Stellae, Campo de Estrella, por un lado hacemos referencia directamente a la ciudad y a la leyenda que acompaña el nombre, que dice que el ermitaño Pelayo vió donde hoy está la catedral, luces y señales en el cielo, asombrado por aquella visión se dirigió al lugar y descubrió la tumba del Ápostol Santiago. Como todas las leyendas tienen algo de mágico, Sabor a Menta quiso participar de esa mágia que envuelve a la ciudad pretendiendo sorprender al visitante como las luminarias sorprendieron a Pelayo. Y por otro unirnos a Routeiro que es todo un acontecimiento cada año en la ciudad.

Cada artista presenta una obra siguiendo su línea de trabajo, con un nexo común que es la luz.

El artista compostelano Francés

Últimos días para visitar la muestra del artista compostelano Francés.

Regresa con una obra de pequeño formato y nueva, que reúne bajo el título de Relieves, en la que llama la atención la utilización del color en una serie de piezas de líneas muy minimalistas. Están hechas en acero inoxidable, como casi todas las obras de esta muestra, y pintadas con tonos vivos y alegres o con motivos vegetales y frutas. Es una reminiscencia de la etapa de pintor de Francés que casi nadie conoce. En sus comienzos artísticos, en los años ochenta, se dedicó a la pintura, pero la abandonó para dedicarse enteramente a la escultura. Presenta también varias obras inspiradas en la vida y la cultura japonesa, país en el que tiene una gran aceptación.

(La Voz de Galicia)

ültimos días para visitar la exposición del artista José Francisco López Noya "frances"

Exposición de esculturas “Relieves de francés”

La muestra esta compuesta por 13 piezas. El conjunto esta formado por relieves en su mayoría de tamaño medio, donde el artista une distintos materiales destacando la pizarra, el acero y la madera.
En su proceso artístico es fundamental plasmar la idea con dibujos que se acaban materializando en esculturas. Francés sigue fiel a su estilo donde predominan las líneas puras y los acabados impecables.

Se puede afirmar que su discurso es el de uno artista moderno, descriptivo y a la vez práctico. Se recrea en sus propias vivencias, en las vivencias de los que le rodean y sobre todo esta atento a lo que pasa fuera y dentro de nuestras fronteras.

Su obra no está exenta de metáforas que hacen referencia a la situación de las mujeres, como en la obra titulada “Burka” con la que pretende hacernos reflexionar sobre la libertad, por que en la obra de francés hay una relación directa con su entorno, la naturaleza, la sociedad y la memoria…

Podemos encontrar en sus abstracciones escultóricas: paisajes, naturaleza, personajes…

Para saber más de Toto Zumpano pincha aquí

EXPOSICIÓN PINTURAS DE TOTO ZUMPANO

http://zumpapinturas.blogspot.com/

EXPOSICIÓN PINTURAS DE TOTO ZUMPANO

A galería Sabor A Menta acolle ata mediados do mes de xuño unha exposición de pinturas do artista e arquitecto arxentino Toto Zumpano. O espazo expositivo inúndase de cores e de formas gracias ao colorido, imaxinación e fantasía deste artista que expón por primeira vez en Compostela.

A mostra estará conformada por un total de 20 pezas de distinto formato, onde predominan os acrílicos sobre lenzo.

Na presente mostra a temática é do máis variado grazas á desbordante fantasía do autor. Nas súas obras non queda rastro das perspectivas. A súa obra desenvólvese en dúas dimensións, utilizando a liña como soporte da cor e xerando movemento á composición. Utiliza grandes superficies planas que contrastas co recargamento de pequenos seres diminutos, elementos alfanuméricos e figuras xeométricas. A súa inspiración parte das súas experiencias, di que sente unha necesidade de crear unha ponte entre o seu mundo interior: hermético, idealista e utópico e o mundo exterior: esixente, real e maxicamente inspirador. Crea mundos novos, fantásticos e oníricos.

a exposición permanecerá aberta ao público dende o 20.05.2010 ata 19.06.2010

horario: Lu-Ve: 17.00-21.00 h. Sábado: 11.00-14.00 h.

sen respostas nen preguntas

"Cercanías"

Nuria Ruibal

Natalia Pastor

"Cercanías"

La galería de arte Sabor a Menta en Santiago de Compostela acoge hasta el día 31de marzo, la exposición colectiva “cercanías”.
La muestra se compone de unas 30 obras de tres artistas Nuria Rubial, Ana Amado y Natalia Pastor. En las que se incluye instalaciones, fotografía y pintura. Cada artista nos presenta su trabajo de manera independiente, dándonos a conocer en esta muestra sus últimas creaciones.

REFLEXIÓNS NOVAS

SABELA RUIBAL

Sabela Ruibal
De Sabela hai que destacar o seu sentido cromático, a súa conbinación de cores e a súa utilización da liña en movemento. A gama utilizada por Sabela é exquisita nalgunha das súas obras percibímola aterciopelada, sutíl e delicada, noutras a cor intensifícase e xoga cos complementarios. Na obra que pesenta en Sabor a Menta, non hai figuración, hai liñas, cores e o espazo en braco que é a base para o seu percorrido.
Di Pepa Cervió da súa obra e persoa. Teño a Sorte de coñecer a Sabela Celia dende o mesmo momento en que naceu, de ter seguido a súa evolución persoal e de apreciar a súa obra dendo os primeiros debuxos infantís. O seu sentido cromático captaba pola súa forza e atrevemento a atención do espectador-amigo, que se sorprendía pola audacia e valentía con que combinaba as cores. Durante anos interiorizou as súas experiencias persoais e só esporádicamente as plasmaba sobre o papel.

RELEXIONS NOVAS

ALBA FANDIÑO

Alba Fandiño
Nas pezas presentadas por Fandiño vemos, por unha banda, o emprego dos materiais e, a través deles, dos seus pesos, a súa forma, a súa textura, a súa cor, a suá transparencia, o seu brillo... como estes mesmos son os distribuidores de significantes dentro da súa obra.
A autora, preséntanos unha serie de obxetos que se extaeron da cultura popular, do cotián, dos espazos pequenos, íntimos e relacionados, polo tanto, co que poderiamos denominar o decorativo. Obxetos que están aí e que permanecen nas nosas estancias sen que ninguén se fixe neles, pero que nos axudan a dar calor ás mesmas. Pero as súas propostas non quedan aí, senón que a partir destes mesmos e dos materiais cos que foron elaborados, reflexiona sobre o que serían os roles do artista moderno. Amateria decorativa córtse, perfórase, adhírese, reconstrúese... O cuestionamento de Alba xorde pondo o punto de mira sobre os diversos modos de facer arte a través de pequenos saltos no tempo: do action painting ao artista como meigo, ou ´s revisións da abstracción norteamericana de comenzos dos oitenta, tarefa que ela enmarca dentro da realización do seu traballo como doctoranda. Facendo fincapé nestes modos e modelos, trata de construir o seu, paro o que se serve dos títulos das súas pezas, fíos conductores das mesmas.

REFLEXIÓNS NOVAS

CARLOS ALDAO

Carlos Aldao "O mundo visible é a imaxe do mundo invisible"

Na obra de Carlos Aldao atopÁmosnos unha serie de pinturas cunha técnica sumamente nova e depurada que nos permite apreciar a súa gran calidade plástica. As cores son a clave para dotar á súa obra dese carácter interactivo.

Noutra das pezas o día a día convértese nunha rutina. con esta peza quere facer presente a perda da rutina e a repetición desde o punto de vista das actividades creativas. Utiliza un gran rolo de papel de debuxo que perforou con círculos de diferentes diámetros en toda a súa dimensión. a peza preséntase parcialmente desenrolada, isto indícanos que hai máis traballo na oba do que apreciamos. Con isto Carlos preséntanos unha idea da alienación nesta peza que está implicita. ¿Qué sentido ten o traballo mecánico, repetitivo? parece que fai alusión ao sistema de produción en serie iniciado por Henry Ford, onde o traballador sitúase no seu posto na cadea de produción e realiza unha soa acción repetida, sen percibir o seu sentido xerando a monotonía.

Isto é certo ata certo punto. Aqúí o artista traballa como un autómata, sen descanso pero sempere consciente e á espreita, en procura dunha visión creativa-plástica baseada desde un principio nun concepto, o facer e o deixar facer.